https://hdl.handle.net/20.500.12294/237 Mütercim Tercümanlık Bölümüne ait makaleler bu koleksiyonda listelenir. 2026-03-08T00:57:52Z https://hdl.handle.net/20.500.12294/3873 Virginia Woolf’un Mrs. Dalloway adlı eserinde manik depresif hastalığın dilsel temsili Güzel, Serda Mrs. Dalloway (1992) romanı ölüm, bireyin kendini yetersiz ve anlamsız hissetmesi ile travmanın yarattığı ruhsal sorunların insan hayatında ne gibi sonuçlar doğurduğuna odaklanmaktadır. Roman Mrs. Dalloway’ın verdiği parti hazırlıklarıyla başlar. Romanın başlarında iki önemli olgu göze çarpmaktadır ve bu kavramlar parti kavramı ve savaş algısıdır. Parti kavramı sıradan hayatın sıradan, mutluluk hallerini temsil etmektedir. 1. Dünya Savaşından sonra oluşan travmaların insan hayatına etkilerini romanda görmekteyiz. Septimus Smith karakteri savaş mağduru olarak tasvir edilmektedir ve bu bağlamda ölümü, hayattan kopuşu çağrıştırmaktadır. Parti, savaş, ölüm, mutluluk kavramları romanın dilbilimsel dizgisinde iç içe geçmiştir ve bu zıt kavramlar olarak adlandıracağımız kelimeler romanın manik depresif dil inşasını ve anlamını yaratmaktadır. Karakterlerin iç dünyalarında yaşadığı yolculuklar bilinç akımı tekniği kullanılarak yansıltılmıştır. Buna bağlı olarak bipolar bozukluğun, depresyonun, manik depresif hastalıkların romanda dilsel davranışlarla nasıl yansıtıldığı bu makalenin amaçlarından biridir. Çalışma nitel bir çalışmadır, metin analizi ve söylem analizi makalede kullanılan yöntemlerdir. Okuyucu olarak, Clarissa Dalloway ve Septimus karakterlerinin ruhsal hastalıkları ve sancılarını karakterlerin iç monologlarında ve diyaloglarında görmekteyiz. Bu çalışmada, yazarın dilbilimsel davranışları sözcük ve cümle bağlamında incelenerek romanda inşa edilen manik depresif dil olgusu araştırılacaktır. Yürütülen araştırma sonucunda ulaşılan bulgulardan birisi, ataerkil toplum ve düzen, aynı bağlamda uzantısı olan militarist ideoloji ve söylem romandaki karakterlerin travmatik hayat yaşamasına neden olan durumlardır. 2022-01-01T00:00:00Z https://hdl.handle.net/20.500.12294/3867 Semiotic analysis of Fresh movie poster Güzel, Serda Movie poster has a commercial aim and it advertises a movie. The researcher selects the movie poster of Fresh in order to examine semiotic sign. This study tries to analyze implicit and explicit meaning through semiotic signs on the movie poster. The data is obtained from the movie poster, “Fresh” that is taken from internet website. The qualitative approach is used in this study. This analysis focuses content analysis in other words qualitative analysis because the study tries to explore the signs found in the movie poster of Fresh. Based on this, the researcher examines the sign in the movie poster of the “Fresh”. This study uses Saussure’s sign theory (2011) Wierzbicka’s color theory (1996) and Dyer’s verbal and visual aspect of theory (1986). It can be noted here, there are two aspects in movie poster Fresh. These are verbal and visual aspects. This article tries to examine how movie poster Fresh can construct and convey the meaning by means of the verbal and non verbal aspects. This research indicates that verbal and non verbal aspects convey meaning. This article explores that how signs used in movie poster inform the audience about the topic of the film. This study points out that the verbal and non verbal aspects can produce and realize implicit an explicit meaning. The researcher suggests that the next studies can cover the limitations of this study. The next researcher can use semiotic theories in order to analyze visual communication media, art photography or printed material. 2023-01-01T00:00:00Z https://hdl.handle.net/20.500.12294/3839 Gender(ed) Subjectivity and Legitimacy in “Translation”: The Case of the Old Turkish Civil Code of 1926 Bulut, Senem Öner Bu makalenin amacı, 1907 tarihli İsviçre Medeni Kanunu’nun çevrilmesi yoluyla yapılan ve 76 yıl yürürlükte kalmış olan 1926 tarihli Eski Türk Medeni Kanunu’nun “nesebi sahih çocuklar” ile ilgili maddelerinin çevirisini incelemek suretiyle hukuki bağlamda cinsiyetlendirilmiş özneliğin ve meşruiyetin tarihsel inşasını araştırmaktır. Eski Türk Medeni Kanunu, 20. yüzyılda yeni kurulmuş bir ulus-devlet olan Türkiye Cumhuriyeti’nin modernleşme/batılılaşma hedefi bağlamında, özellikle de kadının statüsünü iyileştirdiği gerekçesi ile “bir “devrim” olarak nitelenmiş, övgüyle karşılanmıştır. Ancak, “nesebi sahih çocuklar” konusundaki kanun maddelerinin çevirisinin karşılaştırmalı incelemesi, ne İsviçre Medeni Kanunu’nun ne de Eski Türk Medeni Kanunu’nun toplumsal cinsiyet eşitsizliğinden azade olduğunu, Eski Türk Medeni Kanunu’nun çeviri yoluyla hazırlanması sürecinde kaynak kanun olan İsviçre Medeni Kanunu’ndaki toplumsal cinsiyet eşitsizliğini ihlal eden maddelerin “aynen” çevrildiğini, böylece Türk Medeni Kanunu’nda, İsviçre Medeni Kanunu’nda olduğu gibi, annenin/kadının dışlanarak çocuğun meşruiyetinin tek kaynağı olarak babanın/erkeğin esas alındığı/imtiyazlı kılındığı bir hukuk dilinin benimsendiğini göstermiştir. Bu makale, gerek Türkiye’deki cinsiyetlendirilmiş öznelik ve meşruiyetin tarihsel inşasının izini sürmek ve bu inşayı sorunsallaştımak gerekse batı hukuku ile toplumsal cinsiyet eşitliği arasında olduğu varsayılan “yakın ilişki”yi sorgulamak açısından çevirinin kilit önemini ortaya koymaktadır. 2018-01-01T00:00:00Z https://hdl.handle.net/20.500.12294/3816 Sadakat-Merkezli Çeviri Söylemini Lacancı Psikanaliz Çerçevesinde Yeniden Düşünmek Bulut, Senem Öner Çevirmenin yorumlayan bir özne olduğu düşüncesi çeviribilimciler tarafından kuramsal düzeydeuzun süredir tartışılmakta olsa da çevirmenin yazarlık hakkı yaygın kabul görmekten hala uzaktır.Çevirmen, anlamın yegâne sahibi olduğu düşünülen yazar karşısında görünmez bir elçi konumundabulunmaktan kurtulamamakta, çevirmenin öznelliği, bu öznelliğin kaçınılmazlığı ve önlenemezliğidüşüncesinin yaygınlaşması, çeviri tartışmalarına damga vuran sadakat kavramı tarafındanengellenmektedir. Bu makale çevirmene yazarlık hakkı tanımayan, özgünü ve özgünün sahibi olarakyazarı yücelten sadakat-merkezli çeviri söylemini Lacan’ın arzu kavramı ile yeniden düşünmeyiamaçlamaktadır. Makalede, yazar/özgün ile çevirmen/çeviri arasında, ilkinin lehine işlemek üzerekurgulanmış olan hiyerarşik ilişkiyi sürdüren, sadakat-merkezli çeviri söyleminin, anlamınsabitlenebilirliği inancı kadar, yazar/özgün ile girilen bir aşk ve arzu ilişkisini, bir tür varoluşsalilişkiyi de yansıttığı ileri sürülmektedir. Söz konusu söylem, özgünü okurken kendiniokuyan/okumayı isteyen, kendini tamamlamayı, eksikliğini gidermeyi arzulayan öznenin aslagiderilemeyecek arzusunun sancısının yansıması olarak görülebilir. Çevirmenden, özgüne sadıkkalmasını bekleyen, aksi takdirde çeviri eylemini ihanet olarak kodlayan söylemin en etkili aracıolarak sadakat kavramının varlığını korumaya devam etmesinin altında bir tür varoluş kaygısınınyattığını öne süren makalede, bir arzu nesnesi olarak özgüne sadakat, kendini tamamlama arzusuiçinde olan okur/eleştirmen-öznenin fantezisi olarak düşünülmektedir. 2018-01-01T00:00:00Z